Lisette Wijmenga, moeder van Jesse

Mijn zoontje had sinds zijn eerste jaar een sonde en kreeg vijf sonde voedingen per dag. We probeerden het eerst op een reguliere opvang.

Thuiszorg kwam daar en gaf een keer sonde voeding en zelf deed ik de andere keer, in mijn pauze tussen het lesgeven door. Hij spuugde vaak alles weer uit, kwam niet aan, bleef huilen en ontwikkelde motorisch niet. De aanmelding voor de eetkliniek Seys centrum was gedaan, maar de wachtlijst was lang en er moest iets gebeuren.

Mijn zoontje was inmiddels 2 jaar, kroop nog maar net en had geen kracht om te lopen. Mijn kinderarts stelde Zigzag voor, daar konden ze de sondevoeding geven, er was een logopedist en fysiotherapeut aanwezig voor de motorische en sensorische ontwikkeling. Ik kon me weer op mijn werken concentreren en Jesse met een gerust hart bij de verpleegkundigen op Zigzag achterlaten. Hij zou een paar maanden bij Zigzag blijven, dan mocht hij naar de eetkliniek.

Jesse is veranderd in een jongetje dat blij is …

Al vrij snel kreeg Zigzag het voor elkaar dat hij een hapje vloeibare voeding nam. Met stickers en beloningen ging hij naar vijf hapjes. Thuis lukte dit nog niet. Het werden 10 hapjes, 50 ml, 100 ml. Ik was zo blij! Helaas lukte dit thuis nog niet, maar het feit dat hij het nu wel kon, was een fijn gevoel. Met de logopedist maakte ik video opnames, diee we samen bespraken en waar ik tips kreeg voor het eten geven. Toch liet hij thuis nog steeds ander gedrag zien dan bij Zigzag.

Ondertussen was de fysiotherapeut bezig om zijn benen sterker te maken zodat hij kon lopen. Hij stond in bakken met rijstkorrels, bruine bonen, allerlei materialen om sensorisch te ontwikkelen. Scheerschuim op de spiegel smeren was zijn favoriet. Allemaal hulpmiddelen om zijn mondmotoriek te verbeteren, dat staat blijkbaar allemaal in verbinding met elkaar. En het hielp!

Na een paar maanden Zigzag brak de datum aan dat hij mocht beginnen bij de eetkliniek. Maar omdat hij lang heeft moeten wennen aan de juffen op Zigzag en hij nu al 150 ml at, hebben we besloten om de eetbegeleiding bij Zigzag door te zetten. Hij at een tijdje later 250 ml en een glas drinken, zonder te spugen. Thuis begon hij ook kleine stapjes te maken. Vast voedsel werd geïntroduceerd door de juffen. Alles wat hij een tijdje op Zigzag at, ging hij ook thuis eten. We zijn nu bezig met de overgang van Zigzag terug naar de reguliere opvang. Elke maand komt er een dag bij en het afscheid van Zigzag komt al dichterbij. De fysiotherapeut kreeg hem aan het lopen zonder handen, klimmen en nu ook springen. We krijgen huiswerk mee naar huis en bewegen veel.

Jesse is in totaal 16 maanden bij Zigzag geweest en is van een jammerend jongetje dat veel lag en geen kracht had om te ontwikkelen, niet at, een sonde had en gewoon ongelukkig was, veranderd in een jongetje dat blij is, gewoon een broodje kaas eet en die nu kan rennen. Dat allemaal door de goede zorg en de liefde van de lieve juffen die er werken. Ze staan altijd open voor vragen en denken met je mee als ouder. Ook de ouderbijeenkomsten zijn erg fijn, het zomerfeest was geweldig. Ik ben zo blij dat ik de stap heb gemaakt om naar Zigzag te gaan! Bedankt Zigzag voor jullie goede werken!

zigzag gewoon bijzonder voor uw kind!